Toespraak preses bij de verbintenis. Toespraak preses bij de verbintenis.
Welkom Michiel Pronk, Gorechtkerk, 26 april 2020

Beste Michiel, en natuurlijk ook Rianne, Mattias, Lieven en Tamar,

Beste gemeenteleden van de Gorechtkerk,

En beste mensen in Leens, familieleden, vrienden en bekenden van Michiel die misschien ook kijken,

Het was vrijdag 20 december 2019. Een andere tijd, en voor mijn gevoel ook een andere wereld dan die waarin we nu leven. Jij belde mij die ochtend, Michiel. En je zei: ‘We moesten het maar doen.’

Daarmee bevestigde jij jouw komst naar onze gemeente, in de vacature die was ontstaan nadat dominee Marja de Jager in januari 2019 naar de Protestantse Gemeente in Delfzijl was gegaan.

Op 28 februari vorig jaar ging een beroepingscommissie aan de slag, onder leiding van Herman Mulder. In november adviseerden zij de kerkenraad unaniem om jou voor te dragen aan de gemeente als onze nieuwe predikant.
Dat gebeurde op 4 december in een bomvol Gorechthuis, want dat kon toen gewoon. Met jouw presentatie daar stal je in no-time de harten van onze gemeenteleden, die na de pauze dan ook volmondig ‘ja’ zeiden tegen jouw komst. Die hoefde je toen alleen nog maar zelf te bevestigen, en dat deed je die vrijdagochtend vlak voor kerst.

We konden toen niet voorzien dat we hier vandaag in een lege kerk zouden staan. Als gezin zullen jullie je vertrek uit Leens en je start in Haren heel anders voorgesteld hebben. Maar net zo nuchter als je zei: ‘we moesten ’t maar doen’, had je ook hier een relativerende kijk op. ‘Het is heel vervelend dat ons dit overkomt’, zei je laatst, ‘maar iedereen lijdt hierdoor op zijn eigen manier.’ Ondanks dat je roots niet hier liggen, heb je je de Groningse nuchterheid aardig eigen gemaakt.

Je hebt gelijk. Deze crisis treft iedereen op een eigen manier. En tóch is er vandaag reden om blij te zijn. Want als een verbintenisdienst door bijzondere omstandigheden niet door kan gaan, gaat volgens de kerkorde tóch op de afgesproken datum de verbintenis tussen predikant en gemeente in. Dat betekent dat jij vanaf vandaag aan onze gemeente bent verbonden. Ook al zullen we de echte verbintenisdienst later houden.

En daarom is het een feestelijke dag. Als gemeente kijken we al lang uit naar de komst van jou, Rianne en jullie kinderen. En we zullen er alles aan doen wat in ons vermogen ligt, om jullie start hier hartelijk en warm te laten zijn. Ik kom daar zo nog op terug.

Eerst iets anders. Want jouw komst is een nieuw begin, maar betekent ook een einde. Allereerst aan het werk van de beroepingscommissie. Ik hoop dat jullie als leden van die commissie nu kijken. Normaal gezien zou ik jullie nu naar voren hebben gehaald, jullie allemaal persoonlijk bedankt hebben. En ik zou de commissie namens de kerkenraad ontbonden hebben. Ook die officiële afronding zullen we verplaatsen naar een later moment.

Maar in de praktijk zit jullie opdracht er wel op. En daarom wil ik jullie ook nu van harte danken voor jullie goede werk.
Dank je wel Herman Mulder, Glenda Boonstra, Alja Egberts, Inge Hordijk, Saskia Zwarts, Jan Kooi, Henk de Vries, Tom Verschoor voor jouw aandeel, en natuurlijk Hanny van den Brom, die ook dit keer de Hervormde Gemeente vertegenwoordigde. En die er op de een of andere manier wéér in geslaagd is om ons als Gereformeerden een Hervormde predikant te laten beroepen…

De komst van Michiel betekent ook het einde van onze verbintenis met ds. Harm Jan Meijer, die ons een jaar en drie maanden parttime heeft bijgestaan in het pastoraat. Harm Jan, ik weet dat jij vandaag ook kijkt. Je hebt, naast ds. Ybo Buurma, vele van onze gemeenteleden bijgestaan bij blijde gebeurtenissen, maar ook bij groot verdriet en verlies van naasten. Je hebt dat bescheiden, en met liefde en betrokkenheid gedaan. We zijn je daar heel dankbaar voor. Ik wil ook jou namens onze gemeente van harte danken voor alles wat je voor ons hebt betekend, en zelfs nog betekent tot de komende week aan toe.

Ook bij jouw afscheid zullen we op een later moment stilstaan. Maar een van de twee boeketten die hier in de kerk staan, zal vandaag bij jou gebracht worden, als blijk van waardering en dank. Het ga je goed, en we zeggen graag tot ziens!

Tot slot.

Michiel, Rianne, Mattias, Lieven en Tamar. We hebben zitten piekeren hoe we jullie toch zo goed mogelijk kunnen laten merken hoe blij we zijn met jullie komst. Gelukkig hebben wij de geweldige leiding van onze kindernevendienst. Zij maakten voor het recente veertigdagen- en paasproject een aantal filmpjes met als thema ‘een teken van leven’.
Voor vandaag hebben zij een extra filmpje gemaakt, speciaal voor jullie. Vol tekens van leven van gemeenteleden die hier vandaag heel graag hadden willen zijn om jullie te verwelkomen. Ze doen dat nu op een andere manier, net zo  feestelijk, en uitkijkend naar het moment dat ze jullie in levenden lijve kunnen ontmoeten.

Met dat filmpje sluiten we nu dit meditatieve moment af.

Ik wens jou, Michiel, en jouw gezin, een goede en fijne tijd toe hier in Haren. We wensen je daarbij de inspiratie van de Geest toe. Dat jouw werk hier tot zegen zal zijn, voor jou, voor jullie en voor ons als gemeente.

Om in jouw woorden te spreken: ‘We moesten ’t nu maar gaan doen!’
 
terug